Son illər təhsil sahəsində müşahidə olunan maraqlı məqamlardan biri müəllimlərin, xüsusən də kişi müəllimlərin sayının azalmasıdır. İlk baxışda bu, təəccüblü görünür, axı məktəblər müasirləşib, şərait yaxşılaşıb, müəllimlərin əməkhaqqısı əvvəlki dövrlərlə müqayisədə xeyli artıb. Amma bütün bunlara baxmayaraq, gənclərin müəllimlik peşəsinə marağı əvvəlki kimi deyil. Bunun bir neçə əsas səbəbi ola bilər.
Birincisi, maaşlar artsa da, müəllimlik digər peşələrlə müqayisədə hələ də yüksək gəlirli sayılmır. Xüsusilə kişi müəllimlər ailə dolandırmaq məsuliyyəti ucbatından daha gəlirli sahələrə üstünlük verirlər.
İkincisi, müəllimlikdə karyera imkanları məhduddur. Müəllimlər üçün əsas yüksəliş yolu direktor müavini və ya direktor vəzifəsidir. Digər sahələrdə isə gənclərə daha geniş karyera perspektivləri təklif olunur.
Üçüncüsü, müəllimlik peşəsi çox stresslidir. Dərs deməklə yanaşı, müəllimlərdən müxtəlif hesabatlar, sənədləşmə, imtahan hazırlıqları və valideynlərlə sıx ünsiyyət tələb olunur. Bu da peşənin cazibəsini azaldır.
Dördüncüsü, cəmiyyətdə müəllimin əvvəlki nüfuzu zəifləyib. Müəllimlərə qarşı hörmətli münasibət əvvəlki kimi deyil və bu amil də xüsusilə kişiləri bu sahədən çəkindirir.
Beşincisi, xaricə miqrasiya və ölkə daxilində digər iş imkanları müəllimlərin, xüsusilə də kişilərin başqa sahələrə yönəlməsinə səbəb olur. Çox vaxt müəllim maaşından az olmayan gəliri fəhləlik və ya digər sahələrdə qazanmaq mümkündür.
Bütün bunlar onu göstərir ki, müəllimlərin sayının azalması təsadüfi deyil, müəyyən sosial və psixoloji amillərlə bağlıdır. Maraqlı bir məqam isə budur ki, bu proses bir növ artma nəticəsində davam edir. Bir vaxtlar maaş az idi, şərait çətin idi, müəllimə münasibət zəif idi. İndi vəziyyət xeyli yaxşılaşıb, amma gənclərin peşəyə baxışında həmin köhnə təsəvvür hələ də qalmaqdadır.